زمانه ای بیاید که مردمان ...


حدیثی است بسیار دقیق و زیبا و عمیقا متناسب با اوضاع زمانه و مردمان  این روزگار از این رو آنرا کامل درج می کنیم.
عبدالله قلانسی از علمای قرن ششم هجری قمری  در کتاب ارشاد نقل کرده است که از امیرالمومنین علی رضی الله عنه آورده اند  که روزی خطبه می خواند اندر خطبه چنین گفت" زمانه ای بیاید که مردمان به  روی زمین می روند و دلهای ایشان مرده باشد". پرسیدند که به چه سبب میرد دلهایشان گفت: "به سبب چهار چیز یکی آن که علم با منفعت نیاموزند و علما را خوار دارند دویم آنکه دنیا را دوست دارند سیم آن که ناپرهیزگار باشند  چهارم آنکه کار را به هوای تن کنند چون این چهار خصلت در ایشان جمع شود  دلهای ایشان به تمامی بمیرد.
چون در ایشان نگاه کنی شش چیز علامت مرگ دل ایشان بینی:  یکی آنکه به نعمت ها شکر نیارند و دیگرآنکه به شدت ها صبر نیارند و  سیم آنکه به قضاها رضا ندهند و چهارم آنکه از گناهان توبه نیابند و  پنجم آنکه از طاعتها حلاوت نیابند و ششم آنکه با زبان کلمه شهادت بگویند  ولیکن در دل شادی یافت ایمان نیابند.
چون این شش چیز در ایشان جمع شود  مولی عزوجل مر اهل آن زمان را به ده چیز عقوبت کند: یکی آنکه به رنج تن ایشان بیفزاید دویم آنکه برکت از کسب ایشان بردارد سیم آنکه مالهای ایشان از حرام گرداند چهارم آنکه به وامهای گران در افتند پنجم آنکه به زبان ایشان سخن بیهوده و غیبت بسیار رود ششم آنکه مرایشان را حمیت (غیرت) دین نبود هفتم آنکه دلهای ایشان به حسبت (امید مزد اخروی) نگراید هشتم آنکه از خویشان ببرند از بهرمال نهم آنکه دعای بدایشان بر ایشان پیوسته شود دهم آنکه چون ملک الموت  علیه السلام بیاید ایشان را باغم نان یابد".

/ 0 نظر / 58 بازدید